20 Mayıs 2019

İşçi Sınıfı Hareketi içinde İdeolojik Mücadele

Put Pravdy No. 77, 4 Mayıs 1914 
Lenin Collected Works, Cilt 20, sayfa 277-280.

Halkın muhalefet veya ilerici bölümleri arasında gerçekleşen derin ideolojik değişim, devrim sonrası Rusya'nın son derece önemli ve ayırt edici bir özelliğidir. Bu ayırt edici özelliği unutmak, zamanın işçi sınıfının görevlerinin yanı sıra Rus devrimini ve karakterini anlamayı engellemektir.

Liberal burjuvazi arasındaki ideolojik değişim, anti-demokratik bir eğilimin yükselişiyle kendisini (gösterdi) ifade etti . (Struve, Izgoyev ve V. Maklakov açıkça, Kadet lerin geri kalanları, “gizlenmiş”, "utangaçca").

Demokratlar arasında bu değişim, hem Sosyal-Demokratlar (proleter demokratlar) hem de Sosyalist-Devrimciler (burjuva demokratlar) arasında öne çıkan tam bir ideolojik karmaşıklık ve bocalama ile kendisini gösterdi. En iyi demokrasi temsilcileri bile, bu karmaşıklığın, bocalamanın ve geriye kaymanın hayıflanması ile kendilerini sınırlandırıyorlar. Ama, Marksistler bu sosyal olgunun sınıfsal temellerini incelerler.

Bu aksaklığın ana belirtisi tasfiyeciliktir - ta 1908 de  aydınların belirli bir bölümü tarafından  “yeraltı” nın  “tasfiyesi" ve bunun “yerine” yasal parti oluşturma girişimi olarak, resmi bir şekilde tanımlandı -“Marksist yapının tamamı” tarafından onaylanan bir tanım. 

Tüm “eğilimlerin” ve grupların temsilcilerinin katıldığı Ocak 1910'da düzenlenen Marksistlerin en son resmi toplantısında, tasfiyeciliğin proletarya üzerindeki burjuva etkisinin bir yansıması olarak tasfiyeciliği kınamaya itiraz eden tek bir kişi yoktu. Ayrıca Tasfiyeciliğin sınıf kökeninin bir açıklaması olan bu kınama-mahkum etme, oybirliği ile kabul edildi.

O zamandan bu yana dört yıldan fazla bir süre geçti, ve kitle işçi sınıfı hareketinin engin tecrübesi, tasfiyeciliğin bu değerlendirmesinin doğru olduğuna dair binlerce kanıt sağladı .

Gerçekler, Marksizm teorisinin ve kitlesel işçi sınıfı hareketinin pratik deneyiminin, işçi düşmanı ve burjuva bir eğilim olan tasfiyeciliği öldürdüğünü göstermiştir.

Severnaya Rabochaya Gazeta’nın tek bir ayda 1914 Mart’ında “yasadışı basını” (13 Mart sayısında) ve gösterilerinde (11 Nisan sayısında Sn. Gorsky) ve  Liberallerin kusursuz taklidiyle Bulkin’in  “yeraltını” (Nasha Zarya  3) nasıl kötülediğini, Nasha Zarya'nın editörleri adına sinsi LM'nin  bu noktada Bulkini tam olarak nasıl desteklendiğini,  ve “yasal işçi partisi inşa etme” iddiasını nasıl savunduğu”nu hatırlamak yeterlidir - sınıf bilincine sahip işçilerin tasfiyeciliğe karşı tutumunun neden acımasız kınama ve tasfiyecilerin boykotundan başka bir şey olamayacağını anlamak için tüm bunları hatırlamak yeterlidir . 

Fakat burada çok önemli bir soru ortaya çıkıyorBu eğilim tarihsel olarak nasıl ortaya çıktı?

Rusya'daki işçi sınıfı hareketi ile yirmi yıllık Marksizm tarihinin  bağları sürecinde ortaya çıkmıştır . 1894–95'e kadar böyle bir ilişki yoktu. Emek Grubu'nun Kurtuluşu sadece Sosyal-Demokratik hareketin teorik temellerini attı ve işçi sınıfı hareketine doğru ilk adımı attı.

Sadece 1894-95'in propagandası ve 1895-96 arasındaki grevler, Sosyal-Demokrasi ve kitlesel işçi sınıfı hareketi arasında sağlam ve kopmaz bağlar kurdu. Ve hemen Marksizmin iki eğilimi arasında ideolojik bir mücadele başladı: Ekonomistler ve tutarlı Marksistler, veya (daha sonra) İskristler (1895-1902) arasındaki mücadele, Menşevikler ve Bolşevikler (1903–08) arasındaki mücadele ve  tasfiyeciler ve Marksistler (1908–14) arasındaki mücadele .

Ekonomizm ve tasfiyecilik, yirmi yıldır var olan aynı küçük-burjuva, entelektüel oportünizminin iki farklı biçimidir. Bütün bu oportunizm biçimleri arasında kişisel ve ideolojik bir bağlantı olduğu kuşkusuz bir gerçektir. Daha sonra Menşevik olan ve şu anda bir tasfiyeci olan Ekonomistlerin lideri A. Martynov'un adından bahsetmek yeterlidir. Bir çok noktalarda, Menşeviklere yakın duran, ama yine de açıkça Menşeviklerin saflarına oportünist aydın unsurları çektiğini açıkça kabullenen ve tasfiyecilerin ekonomizmin hatalarına devam ettiğini ve işçi partisinin bozguncuları olduğunu söyleyen, GV Plehanov gibi bir şahit çağırmak yeterlidir,.

Tasfiyeciler ve Troçki gibiişçi sınıfı hareketindeki ideolojik mücadelenin bu yirmi yıllık tarihini görmezden gelen ya da tahrif eden insanlar, işçilere büyük zarar veriyorlar.

Kendi hareketinin tarihine ilgisiz bir tutum sergileyen bir işçi, "sınıf bilincine sahip" olarak kabul edilemez. Tüm kapitalist ülkeler arasında, Rusya en geri ve en küçük burjuvalardan birisidir. Bu yüzden, kitlesel işçi sınıfı hareketi içinde küçük-burjuva, oportünist kanat, tesadüfen değil, kaçınılmaz olarak ortaya çıktı .

Bu yirmi yıl boyunca burjuvazinin etkisinin, Ekonomizmin ve tasfiyeciliğin etkisinin işçi sınıfı hareketinden kurtulmasında kaydedilen ilerleme muazzam olmuştur. İlk defa olarak, gerçek bir Marksist parti için, gerçek proleter bir temel, güvenli bir şekilde atılıyor.  Pravdistlerin muhalifleri nin bile itiraf etmeye mecbur  kaldığı - gerçekler onları itiraf etmeye zorladı ! - genel olarak kabul edilen -  sınıf bilinçli işçiler arasında Pravdistlerin ezici çoğunluğu oluşturdukları gerçeğidir. 

1910 Ocak ayının Marksist “Genel Kurul”unun teorik olarak ( tasfiyeciliğin “proletarya üzerindeki burjuva etkisi” olduğu) kabul ettiği, sınıf bilinçli işçilerin son dört yılda uygulamaya koyduğu; tasfiyecileri zayıflatmak, onları ofisten atmak, tasfiyeciliği kitlesel işçi sınıfı hareketinin dışında duran  hukuki bir grup, fırsatçı yayıncılara indirgemek, onların pratik olarak tanınmalarını sağlamıştır .

Bu yirmi yıllık fikir çatışması sürecinde, Rusya'daki işçi sınıfı hareketi, kapsamda ve güç te ve istikrarlı bir şekilde olgunlaşıyor. Ekonomizmi yendi; sınıf bilinçli proletaryanın seçkini Iskrist lerin yanında yer aldı. Devrimdeki her belirleyici aşamada Menşevikleri azınlıkta bıraktılar: Levitski bile işçi kitlelerinin Bolşevikler ile birlikte olduğunu itiraf etmek zorunda kaldı.

Ve nihayet, şimdi tasfiyeciliği mağlüp etti ve, sonuç olarak, - Marksist teoriyle aydınlatılan ve  engelsiz sloganlarıyla özetlenen - insanlığın ileri tarihsel amaçları için, ileri sınıfın geniş mücadelesinin doğru yolunu seçti .

Put Pravdy No. 77, Mayıs 4 
Lenin Collected Works, Cilt 20, sayfa 277-280.

Çeviri
Erdoğan A
Mayıs 20, 2019