19 Haziran 2020

STEPHEN KOTKİNİN STALİN HİTLERİ BEKLİYOR 1929-1941 kitabında ki YALANLARIN TEŞHİRİ

GROVER FURR

Alıntı Özet
Çeviri; Erdoğan A
PDF olarak indir

“ Eğer ... yazarları“ kişilikler” ile değilde, Marksistler arasındaki örgütsel ve ideolojik ilişkilerin tarihiyle ilgilenselerdi, ...eğer  skandala ve dedikoduya daha az önem verip Marksistler arasındaki ideolojik mücadeleye daha fazla önem verselerdi, ..kitaplarında kesin bir sosyal ve felsefi sistem kurduğunu ve tüm Marksistlerin, grup bağlılığına bakılmaksızın, bu sisteme  Marksist olmadığı için ve anti-Marksist olarak karşı olduklarını ifade ettiklerini bilirlerdi" Lenin, A. Bogdanov ile ilgili olarak , Put Pravdy No 21, February 25, 1914

Burjuva, anti-komünist, faşist yazarların dedikodu, iftira ve yalanlarla dolu kitaplarının destekli ve yaygın bir şekilde her dile çevrilip dağıtılması, şüphesiz ki burjuvazi ile emekçi sınıfın zıt olan çıkarlarını ve mücadelesini ifade eden ideolojik mücadelenin kaçınılmaz bir sonucudur. Bu tür kitaplar ın burjuva medya , burjuva akademisyenler ve (herkesin kendini gazeteci ilan ettiği günümüz) yazarlar! tarafından her dilde reklamı yapılır. Anti-Komunist Stephen Kotkin in sözü geçen kitabı da bunların bir örneğini oluşturur.

Beyin üretimi araçlarına ve olanaklarına sahip olan burjuvaziyle, Marksist Leninistlerin  bu anlamda olanakları, şüphesiz ki karşılaştırılamayacak derecede Burjuvanın lehine çalışmaktadır. Burjuvazinin, faşistlerin ve anti-komünistlerin yalanlarını ve çarpıtmalarını kanıtlarla teşhir etmeyi kendine "görev" edinmiş olan Tarihçi Grover Furr ün en son kitabı, Stephen Kotkinin kitabındaki sahtekarlıkları, yalanları, tahrifleri kanıtlarıyla ortaya döken niteliğe sahip. 

Aşağıda, Türkçe'ye özet bir çeviri amacıyla kitaptan yaptığım  alıntılardan oluşan İngilizce özetin çevirisi yer almaktadır.
------------------
  

Grover Furr

Önsöz

Bu yeni kitap,  Stephen Kotkin'in "Stalin- Hitleri bekliyor 1929 - 1941 (New York: Penguin, 2017) kitabının kapsamlı bir eleştirisidir. Bu Princeton Üniversitesi'nde tarih profesörlüğü ve Hoover Enstitüsü'nde bir Fellow olan  Kotkin in üç ciltlik çalışması ve Joseph Stalin'in kesin biyografisi olma eğiliminde olan dizinin ikinci cildidir.

Bu kitap öncelikle Kotkin'in kitabını hiç okumayacak olanlar için yazılmıştır . Böyle olmak zorundadır- çünkü çok, çok az insan aslında bu ölçü olarak kalın ve aynı zamanda sahtekârlık  olarak kocaman olan kitabı okuyacaktır.

Okuyucu 1929-1941 yılları arasındaki Sovyetler Birliği'nin tarihini Kotkin'in kitabından öğrenmeyecektir. Kotkin'in kitabı tamamen güvenilmez (içeriktedir). Yalan beyanlar ve desteklenmeyen varsayımlar ile doldurulmuştur.

Okuyucuyu, Joseph Stalin'in bir canavar, kitlesel katil ve her yönden kötü bir kişi olduğuna ve onun dönemi boyunca Sovyetler Birliği'nin yeryüzünde cehennemden biraz kısa olduğuna ikna etmeye adanmıştır. Kitap aynı zamanda Komünizm fikrinin kendisini kötüleyerek, komünist hareketi canavar Stalin ile ilişkilendirerek, piyasa kapitalizminin çok daha iyi bir siyasi ve sosyal örgütlenme biçimi olduğu fikrini sokuşturmaya adanmıştır. Kotkin , bu yıllarda Stalin'in yaşamını doğru ve nesnel bir şekilde anlatmaya çalışmıyor. Bunun yerine, Stalin, Sovyetler Birliği ve komünist hareket hakkında kendi çok olumsuz görüşlerini "kanıtlamaya" çalışmak için sahte kanıtlar kırpıyor.

Çok az okuyucu bu büyük kitabı okuyacak: 909 sayfa metin, 5295 dipnotlu küçük tipte 158 sayfadan fazla üçlü sütunlu dipnot ve 47 sayfa bibliyografya, ayrıca üçlü-küçük- tipte  sütunlu.

(..)

Elinizdeki (veya ekranınızdaki) kitap, Kotkin'in Stalin ve Sovyet liderliğinin suç ve / veya iğrenç eylem iddialarını dikkatle incelememin sonuçlarını içeriyor .
(..)

Bölümler, Kotkinin ele aldığı gibi, Sovyet 1930'ların önemli tarihi olaylarına göre düzenlenmiştir . En çok ilginizi çeken konuları seçebilirsiniz. Kitabımdaki bir bölümü okuduğunuzda, Kotkin'in söz konusu olaylar hakkında ne söylediğini öğreneceksiniz ; onları nasıl tahrif ettiğini; ve bugün mevcut olan en iyi kanıtlarla gösterildiği gibi, gerçek durumun ne olduğunu kısaca öğreneceksiniz.

(..)
Bu kitap "Joseph Stalin'in savunması" değildir. Ne olursa olsun gerçeği keşfetme çabasıdır. Stalin döneminin Sovyet tarihinin ana-akım (siz burjuva anlayın. EA) tarih yazımı tarafından nasıl tahrif edildiğini, çarpıtıldığını öğrenmek istiyorsanız bu kitabı okumalısınız.  Sovyet tarihinin sahte ve dürüst olmayan modeli olan, Ana-akım tarihçilerinden uyum içinde olması beklenen ve neredeyse hepsinin aslında uyduğu  Stalin karşıtı Paradigma hakkında bilgi edinebilirsiniz.

Bu kitabı bir tür referans çalışması olarak kullanabilirsiniz. Bu olaylarla ilgili mevcut en iyi kanıt ne gösteriyor? Ana-akım "resmi" tarih bunlar hakkında nasıl yanlış?

Eğer Sovyet 1930'lardaki şu ya da bu olayın ana akım tarihçiler tarafından tahrif edildiğinden şüpheleniyorsanız, onlar hakkında  buradan okuyabilirsiniz.

Eğer Stalin ve Sovyet 1930'larında ana-akım tarihsel portresine bel bağladıysanız, büyük bir şok la karşılaşacaksınız!


Giriş

(..)
Bu kitap Kotkin'in Stalin'' suçladığı tüm  sözde suç ve zulümleri ele alıyor.  Kotkin'in Stalin'in kınanmasını gerektiren davranışları veya hatta duyarsızlığını ileri sürdüğü tüm pasajları içerir .

"' Hiç bir hata yoktu ...tırmanış " hikayesi, bu kitapta birçok kez göreceğimiz şeylerin bir örneğidir: Kotkin'in kaynakları doğru veya dürüst bir şekilde kullanacağına güvenilemez. Kotkin, Stalin'in dahil olduğu bazı suçlar veya kötülükler hakkında bir "gerçek"  ya da "gerçek olarak öne sürülen-iddia" öne sürdüğünde, bu" gerçek olarak öne sürülen--iddia" nın  kaynakları iki defa kontrol edilmelidir.

Kotkin'in kaynağını kontrol ettikten sonra normalde bulacağımız sonuçlar;

(l) kaynağın Kotkin'in metninin söylediklerini desteklemediği veya ima ettiğini desteklemediği ; veya

(2) kaynağın Kotkin'in metninde söylediklerini yansıttığı, ancak bu kaynağın kendisinin dürüst olmadığı,

(a) kendi kanıtlarının belirttiklerini yansıtmaz veya

(b) kaynak yeniden incelendiğinde, kaynağın kendisinin  bir başka kaynaktan olduğu ve verilen gerçek olarak öne sürülen -iddialarını desteklemediği, ya da

(c) hiçbir delil göstermediği. 

Dürüstlükten yoksunluk.

Bu kitap, Vol 2, Stalinin detaylı bir şekilde eleştirisinisunuyor. İçinde sonucumu belgeliyorum : Kotkin'in Stalin'e karşı iddia ettiği suç veya zulüm suçlarından her biri yanlış. Bunu Kotkin'in belirttiği kanıtları kontrol ederek gösteriyorum ; Kotkin'in kaynaklarının belirttiği kanıtları uygun olan yerlere dahil ederek ; ve atladığı diğer kanıtları göstererek.

Amerikan Tarih Derneği tarafından yayınlanan "Mesleki Davranış Standartları Beyanı (güncellenmiş 2018)" belgesinin önemli bir paragrafı;
Tarihçiler mesleklerini dürüstçe uygulamalıdırlar.Tarihsel kaydı onurlandırmalılar. Kaynaklarını belgelemeliler. Diğer akademisyenlerin çalışmalarına kredi vermeliler. Bu görüşleri tartışmaya ve eleştirel incelemeye tabi tutsalar bile, farklı bakış açılarına saygı göstermeli ve onları memnuniyetle karşılamalıdırlar.Bizim (tarihçilerin) kolektif girişim karşılıklı güvene bağlı olduğunu hatırlamalılar. Ve bu güvene asla  ihanet etmemeliler.
Araştırdıkları alanlardaki anlaşmazlıkları ve görüş farklılıklarını kabul etmek tarihçilerin mesleki sorumluluğudur. Ancak Kotkin, okurlarına, ister kıtlık (sadece dipnotlar hariç), Ezhovshchino veya "Büyük Terör" olsun, bu sorunların çoğunda var olan bilimsel anlaşmazlıklar hakkında asla bilgi vermez, bunlara değinmez. Katyn katliamı, Moskova Duruşmaları, Tukhachevsky Olayı İspanyol İç Savaşı veya diğerleriyle ilgili olarak Kotkin her seferinde herhangi bir niteleme olmadan Stalin karşıtı  pozisyonunu tekrarlar.

Kaynaklarını belgelemek bir tarihçinin sorumluluğu içindedir.  Kotkin, tarihçinin sanatının bu ilkesini alışkanlık olarak devamlı ihlal ediyor. Dipnotlarının büyük bir kısmı - kaynakların normal olarak belgelendirmesinde aldığı biçim - sahte. Dikkatli bir şekilde yapılmış araştırmanın kanıtı gibi görünüyorlar. Ancak, bu kitapta bazen titizlikle ayrıntılarıyla kanıtladığım gibi, bu dipnotlar Kotkin'in Stalin'e atfettiği suçlarla ilgili "gerçek olarak öne sürülen- iddiaları" na kanıt vermiyorlar.

Kotkin'in kitabındaki birçok iddiası aslında sadece yanlış olarak kalmıyor. Bu yanlış-yalan açıklamalar rastgele oluşmuyor. Tüm bu yalan-yanlışlıkların sistematik bir niteliği var; her biri eğilimli bir biçimde anti-komünisttir. Sovyet liderliği veya Sovyet eylemleri ile ilgili olumsuz bir eğilimi olan her suç veya vahşet iddiasını  tek tek dikkatle kontrol etmem gerektiğini fark ettim.

Çalışma hipotezim şöyleydi: Kotkin'in anti-Stalin veya anti-Sovyet iddialarının veya "gerçek olarak öne sürülen- iddia" larının çoğunun yanlış olduğu, Kolkin'in belirttiği kanıtlarla veya gerçekte hiç bir kanıtla desteklenmediği.

Diğer hipotezim, Kotkin'in bu ifadeyi destekleyen ikincil kaynaklarının, ya Kotkin'in gerçe kolarak öne sürülen- -iddialarını desteklemediği, veya kendilerinin, belirttikleri kanıtlarla (eğer varsa) desteklenmedikleri,  yanlış oldukları anlamına geliyordu .

Araştırmam bu hipotezlerin her ikisini de destekledi. Aslında, ilk hipotezimin çok fazla temkinli olduğunu keşfettim. Kotkin'in bütün  gerçek olarak öne sürülen-iddialarının Stalin karşıtı bir eğilimi olduğu iddiamın  yanlış olduğunu gösteren fazla bir şey bulamadım. Bu kitapta bu araştırmanın sonuçlarını sunuyorum.

Bu Kitabın Organizesi

Bu kitaptaki bölümler aşağıdaki sunum yöntemine uymaktadır. Bir tanıtım bölümünden sonra, Kotkin'in Stalin'i bir suçla suçlayan veya Stalin'e olumsuz yansıtma eğiliminde olduğu "gerçek olarak öne sürülen--iddia"ları yazımladığı her pasajdan alıntı yapıyorum. Devamında normalde bir dipnotta bulunan alıntı(lar) la Kotkin'in kendisini desteklediğine dair kanıtları belirliyor ve mümkünse tanımlıyorum. Daha sonra, ister birincil ister ikincil olsun, bu dipnottaki kaynakların her birinin, bu kaynağın Kotkin'in gerçek-iddiasına destek sağlayıp sağlamadığını değerlendirmek için kontrol ediyor ve doğruluyorum.

İkincil kaynaklar söz konusu olduğunda, bu ikincil kaynakların kullandığı birincil kaynakları daha da derinlemesine kontrol ettim. Bu önemlidir çünkü bir tarihçinin diğeriyle aynı fikirde olması kanıt oluşturmaz. Sadece birincil kaynaklar delildir.

Kotkin'in bir dipnotta başka bir ikincil kaynağı belirttiği her örnekte, ikincil kaynağın dayandığı birincil kaynak kanıtını buldum ve inceledim. Bu yöntem-işlem, diğer tüm ikincil kaynakların dayandığı birincil kaynaklara ulaşıncaya kadar, ya da gerçekte serileri veya gerçek olarak öne sürülen- -iddiaları destekleyen ve dolayısıyla tahrifat olduğunu ortaya konan hiçbir birincil kaynak kanıtı olmadığını keşfedinceye kadar devam eder. Bu yöntem, Kotkin'in Stalin'in "suçları " gerçek- iddialarını doğrulamak için, ya da ortaya çıktığı gibi, istisnasız yanlış olduklarını göstermek için  gereklidir .

Mümkün olduğunda Kotkin'in kitabındaki her bir bölüme özet bir başlık veya alt başlık verdim . Bu alt başlığın amacı, okuyucunun bu gerçek olarak öne sürülen- iddialarını incelemek isteyip istemediğine, veya ayıklama ve seçmeyle, bazılarını incelemek ve diğerlerini geçmek isteyip istemediğine karar vermesine yardımcı olmaktır.

Bu yazı yazılırken (Ocak, 2019) başka hiç kimse bunu yapmakta zorlanmadı. Kotkin'in kitabı genel olarak  göz ardı edilirse, bu kötü bir şey olmaz. SSCB tarihçileri, genelde tarihçiler gibi, diğer tarihçiler tarafından yapılan her gerçek olarak öne sürülen- iddia ve ileri sürülen savları iki kez kontrol etmek yerine, zamanlarını dürüst araştırmalar yaparak ve gerçeği keşfetmek için harcamalıdırlar. Ancak Kotkin'in kitabı, yarı popüler dergilerde yayınlanan makaleleri ve Youtube konuşma videoları gibi çok etkilidir .

Kotkin'in Stalin suçları hakkındaki gerçek olarak öne sürülen-iddiaları , gerçek te bu iddialar her zaman yanlış iken,  normalde doğru olduğu varsayılır. Stalin, cilt iki gibi kitapla yalan gerçek olarak kabul edilir, tarihsel anlayışın akımı kirlenir.

Stalinle Mücadele Paradigması

Mevcut kitapta, Kotkin'in kendi kaynaklarını ve diğer kanıtlarını kullanarak, Kotkin'in Stalin'e karşı yaptığı suçlamaların tek bir tanesinin bile doğru olmadığını gösterdim. Böyle bir sonuç açıklama gerektirir ve son bölümde kendi görüşlerimi ana hatlarıyla belirtirim. Bu açıklamanın önemli bir unsuru, "Stalin karşıtı Paradigma" dediğim şey (ASP) hakkında burada biraz söylenmesi gerekir.

Kruşçev Yalan Söyledi

Şubat 1956, Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20inci Kongresi'nde, Partinin Birinci Sekreteri ve Sovyet Devleti lideri Nikita Kruşçev, Stalin'i (ve Lavrenti Beriayı) büyük suçlarla suçladığı "gizli bir konuşma" sundu. 1961 de, 22inci Parti Kongresinde, Kruşçev ve diğer Parti liderleri Stalin yönelik saldırılarını daha da ileri götürdüler. Bundan sonra ve Kruşçev'in Ekim 1964'te görevinden alınmasına kadar Stalin'in “suçları” hakkında sayısı çılgınca çoğalan sahte bilimsel Sovyet çalışmaları basıldı.

Bolşevik Devrimi'nin kendisinden bu yana, Sovyet tarihinin akademik alanında anti-komünist önyargı hakim oldu. Kruşçev'in 1956 "Gizli Konuşması", 22inci Parti Kongresi'nde Stalin karşıtı konuşmalar ve Kruşçev tarafından yöneltilen uydurmacılık seli-akımı, takip eden dönemlerin Stalin karşıtı kitaplar çığının temelini oluşturdu. Aralarında kayda değer olan, örneğin, bu Kruşçev dönemi materyallerine yoğun bir şekilde dayanım yapan Robert Conquest'in Büyük Terör'dür. .

Daha önceki bir makalede Vladimir L. Bobrov ve ben, Kruşçev dönemi materyallerine dayanan en etkili Stalin karşıtı kitaplardan biri olan Stephen F. Cohen'in Buharin ve Bolşevik Devrimi (1973) kitabının son bölümünü inceledik. Orada (a) Cohen'in tamamen 1930-1938 yılları arasında, Buharin in yaşamı hakkındaki bu bölümde, Kruşçev dönemi "ayetlerine" dayandığını gösterdik; ve (b) Cohen'in bu uzun bölümde yaptığı her bir “ayet” in açıkça yanlış olduğunu gösterdik.

Gorbaçov da Yalan Söyledi

Kruşçev dönemi Sovyet çalışmaları basit bir ön-yargı sonucu değildi. Daha ziyade, kasıtlı yalanlardı. Kruşçev ve adamları Sovyet arşivlerinin tüm kanıtlarına sahiptiler- bugün bizim sahip olduğumuz her şey ve artı çok, çok daha fazlasına sahiptiler. Aynı şey 1987'den sonra Stalin karşıtı sahtekarlık çığını daha da büyüten Mikhail Gorbaçov'un adamları için de geçerli.

Stalin dönemi Sovyet tarihinin akademik alanı, ilk olarak  Kruşçev dönemi ve ikincisi Gorbaçov dönemi ve Sovyet sonrası dönemindeki yalanların  bir bakıma eleştirisiz olarak kabul edilmesi etrafında inşa edilmiştir. Bu yalanlar, şimdi eski Sovyet arşivlerinde ortaya çıkan kanıtlar karşısında devam edemez. Bununla birlikte, bunu kabul etmek, SSCB'nin düzinelerce tarihçisinin eserlerinin, birkaç kuşak boyunca, - gerçekten de olduğu gibi - kökünden zehirlendiğini ima edecektir.

Bu nedenle Stalin dönemi Sovyet tarihinin bu modeli, "Stalin Karşıtlığı Paradigması" olarak adlandırdığım, tartışma götürmüyor. Anti-Komünist ideolojik amaçlara hizmet etmeye devam ettiği sürece ve gerçekler göz ardı edilebildiği, gömülebildiği, gizlenebildiği veya göz ardı edilebildiği sürece , Stalin'in , o günün Sovyet liderliğinin ve komünist hareketin şeytanlaştırılması devam ettiği sürece, birçok ülkede akademik uzmanların saygınlığı ile desteklenen anti-komünist propaganda ekonomisinde yararlı işlevini yerine getirmeye devam edecektir. Bu, Kotkin'in Stalin, cilt 2si gibi eserler üreten bir gelenekdir.

Bu tür kitapların yazarları, yalanlarının-sahteliklerinin Sovyet tarihi alanındaki akranları tarafından ortaya çıkarılmasından korkmak zorunda değiller, çünkü Stalin karşıtı yalanlar çok nadiren bu şekilde ortaya çıkartılıyor. Tarihçinin Stalin ve SSCB'yi neredeyse her türlü suçla suçlayabileceği böyle bir atmosferde, Stalin karşıtı bir önyargıya sahip olduğu sürece hemen hemen her şeyi söyleyebilir, bir çeşit "Greshamın Yasası" (kötü nün iyi yi aşacağı)  devreye girer.

Kötü araştırma, iyi olanı ya da en azından dürüst araştırmacıyı hakim paradigmaya meydan okumamak için çok ihtiyatlı, çok dikkatli yapar. İşte bu akademik ve politik ortam, Stalin Vol 2 gibi sahtekar çalışmaları olanaklı kılar.

Stalin'in Kotkin gibi atnikomünist tarihçiler tarafından tasvir edilmesiyle ilgili olarak, İtalya'nın Urbino Üniversitesi'nden  Profesörü Domenico Losurdo  şöyle yazıyor:

Filozoflar tartışmalarında sadece tarihsel olayları değil, aynı zamanda bu olayları  yorumlamalarındaki kategorileri de anımsatmak isterler. Bugün, Stalin'in yorumlandığı kategori nedir? Kana susamış delilik. Bu kategori zaten Robespierre'e karşı, 1848 devrimine karşı, Paris Komünü'ne karşı kullanılmıştır, ancak asla savaşa karşı, Louis XVI'ya veya Girondins veya Napolyon'a karşı kullanılmamıştır. Yirminci yüzyılla ilgili olarak Lenin, Stalin, Troçki, Mao'nun psiko-patolojik çalışmalar var, ancak örneğin Churchill'in yok. Bütün Bolşevik liderler sömürgeci yayılmacılığa karşı konuşurken Churchill şöyle yazdı: "Savaş, kişinin gülümsemesi gereken bir oyundur." Devamında Birinci Dünya Savaşı katliamı oldu. Stalin dahil Bolşevik liderlik grubu bu katliama karşıydı, ama Churchill tekrar  şunlarısöyledi:

"Savaş dünya tarihinin en büyük oyunudur, burada en yüksek bahislerle oynuyorum, savaş hayatımızın tek akut hissi." 

Öyleyse neden bir durumda psiko-patolojik yaklaşım var, diğerinde yok?

Kruşçev, Gorbaçov ve Sahte Tarih

Sovyetler Birliği'nin tüm tarihçileri, Kruşçev'in ve çalışmalarına sponsor olduğu "tarihçilerin" ve Gorbaçov'un ve sponsor olduğu "tarihçilerin" yalan söylediğini biliyorlar. Eğer bunu bilmiyorlarsa, Sovyet tarihini yapmakta tamamen yetersiz-yetkisizler. SSCB'nin sonundan bu yana yayınlanan eski Sovyet arşivlerinden çıkan belgeler başka bir sonuca müsaade etmiyor.

Kruşçev'in ve Gorbaçov'un adamlar söz konusu olduğunda, "yalan" kelimesi tamamen haklı-kılınmıştır dır - gerçekte, gereklidir - çünkü bu insanlar tüm kanıtlara sahipti: eski Sovyet arşivlerinden yayınlanmış olan her şeye, artı çok daha fazlasına sahiptiler.

Kotkin'in bu temel gerçekleri bilmediğini hayal etmek gerçekten zor. Fakat okuyucularına asla bunu söylemez. Şüphesizki, eğer söyleseydi, ne sahtekâr Krushchev ve Gorbachev dönemi ikincil kaynakları "kanıt " olarak kullanır, ne de kullanabilirdi. 

Fabrikasyonlar, Sahtecilik ve Yalanlar

Birçok okuyucuyu, önde gelen bir tarihçinin yaptığı büyük bir çalışmanın, temelde bir yalan zinciri olduğunu, bilimsel takısının kanıtlanabilir sahtekarlık olduğunu, dikkatsiz ya da umutsuzca ön yargılıları yalanlara çekmeyi amaçlayan bir tuzak olabileceğini öğrenmesi şok olacaktır. Haklı olarak - bu tür tarihsel sahtekarlıktan şok olmalı ve öfkelenmeliyiz. Ancak Stalin, cilt iki tam da böyle bir kitap. Çalışmamın kaçınılmaz sonucu bu .

Okuyuculara Kotkin'in gerçek olarak sunduğu iddialarının birçoğunun kesinlikle, kesin anlamı içinde "yalan" olduğu görülecektir. Yani, bu yalanlar cehaletle birleşmiş önyargı ifadesi olarak değil, aldatıcı bilinçli bir kararla yapılmış olmasıdır. Aynı zamanda birçok okuyucu "yalan" kelimesinin sadece bir yazar tarafından kasıtlı sahtekârlığın açıkça gösterilebildiği durumlarda kullanılması gerektiğini varsayacaktır.

Bu nedenle "yalan" kelimesine başvurma konusunda isteksizim. Zaten, kasıtlı kandırma niyetinin kanıtlarla açıkça gösterilemediği tüm durumlarda, atıfta bulunulan kanıtların hiçbirinde yer almayan, uydurma bir şeyi ifade eden "fabrikasyon" veya "uydurma" gibi başka bir terim kullanıyorum. Başka bir yerde yazdığım gibi,

" Kendisinin de ciddi bir şekilde ön yargılı olduğu herhangi bir araştırmacının zihninde iyi kurulmuş, imtiyazlı önceden tasarlanmış bir analiz çerçevesinin, gücünü hafife almak kolaydır. Hem psikolojik hem de akademik, Sovyet tarihi alanındaki önde gelen isimlerin yanı sıra Rusya'daki arşivlere erişimi kontrol eden yetkililer için kabul edilebilir bir sonuca ulaşma baskısı gerçekten de büyüktür. Sonuç olarak, profesyonel ve başka türlü, ne kadar iyi kanıtlanırsa kanıtlansın, arşivdeki siyasi ve akademik topluluklardaki güçlü güçleri memnun etmeyecek sonuca ulaşmanın dezavantajları, Sovyet ve gerçekten de tüm komünist tarihin son derece politikleşmiş doğasına aşina olan herkes için açıktır. (Furr. Kirov 7)

Buna uygun olarak, "yalan" kelimesini, kanıtın Kotkin'in gerçeği açık bir şekilde göz ardı ettiği ifadelerinde, böyle ifadelerin Kotkin'in destek olarak verdiği kaynaklarda desteklenmediği veya hatta bu kaynakla çeliştiğinde kullanmayı hesaba kattım. Buna rağmen, bu gibi durumlarda bile, ön yargılı bir çerçevenin gücünü, üstüne ilave, Kotkin gibi nesnel olmayan bir tarihçiyi “kör” etmek için, Stalin Karşıtı Paradigma ile uyumlu olmayan kanıtlara ve sonuçlara  karşı güçlü bir ön yargıyı göz ardı etmemeliyiz.

Nesnellik ve Gerçek

Bugün Stalin'in toplu katliamlar ve büyük zulümler yaptığı yaygın bir basmakalıp, klişe sözler. Bu inanç, neredeyse 20. yüzyıldan önce evrensel olan (ve bugün bile hiçbir şekilde yok olmamış olan) kadınların ve beyaz olmayanların "entelektüel olarak daha aşağı" oldukları anlayış gibidir. Bu anlayışlar, Avrupa soylarının neredeyse her" beyaz "erkeği tarafından, bilim adamları da dahil olmak üzere, kabul edilen "sağduyu" idi. Birkaç kişi tarafından sorgulandı, daha az kişi tarafından rededildi. Buna rağmen, bu görüş hiç bir zaman doğru değildi. Bu görüşler, belirli siyasi  ve ekonomik çıkarlara hizmet ettikleri için (ve bazı çevrelerde hâlâ hizmet ediyorlar) canlı bir şekilde desteklendiler.

Şu anda mevcut olan kanıtlarla ilgili objektif bir çalışma, "herkesin bildiklerinin" tersine -  "Stalin karşıtı Paradigma" dediğim - hiçbir cinayet, vahşet ve Stalin'e karşı iddia edilen diğer suçların kanıtlarla doğrulanamayacağını gösteriyor . Hiç bir kanıt yok! Aksine, şu anda mevcut olan belgeler, Kotkin'in Stalin'i yargılamak için suçladığı  tek bir suçtan bile suçlu olmadığını kanıtlıyor .

Bu sonuç birçok okuyucuyu şok edeceğinden, bunu destekleyen kanıtlar, tarihsel çalışmalarda normalde olması gerekenden daha kapsamlı bir şekilde açıklanmalıdır. Sonuçta, bu kitabın ulaştığı  önemli bir sonuç, herhangi bir önemli konuda, ünlü tarihçilerin bile gerçek olarak öne sürdüğü iddialarına hiçbir zaman basitçe "inanılmaması" - doğru olarak kabul edilmemesi gerektiğidir.

Bunun yerine, iddialar doğrulanmalıdır. Öyleyse, bu kitap Kotkin'e inanmamaları konusunda uyarıyorsa, neden herhangi bir okuyucu bu kitapta gerçek olarak öne sürülen iddiaları, yani, Stalin cilt ikideki 'bazı ifadelerin  yalan olduğu  (iddiasını) kabul etmeli ?

Buna uygun olarak, dipnotlar, referanslar ve - gerektiğinde - herhangi bir okuyucunun ulaştığım sonuçlarımı kontrol etmesi için gereken temel belgeler, burada yeniden - yayınlanmıştır. Bu pratik, bu çalışmanın uzunluğunu arttırmaktadır. Ancak Stalin ikinci cilt gibi bize sunulan böylesine bir tarihsel gülünç karikatürü belgelemek için başka bir yol yoktur.

Bu özgüldeki çalışmanın amacı Kotkin'in Stalin aleyhindeki iddialarını incelemektir. Gerçi birçok noktada Kotkinin "Stalin, cilt iki" si Stalin ve SSCB'ye karşı "savcı nın özeti" gibi bir şey okuyor sa da, bu çalışma temel olarak ondan farklıdır. Kitabım "savunma avukatının özeti" değil. Bu suçluluk ya da masumiyeti kanıtlama çabası değil, bu  gerçeği bulma girişimidir.

Önyargıları, peşin hükmü olmayan, ancak bir suç durumunda sadece suçu çözmek isteyen bir araştırmacının yaptıklarını yapmaya büyük çaba gösterdim. Tüm tarihçilerin yapması gereken budur ve daha uzak geçmişi araştıran tarihçilerin çoğu her zaman bunu yapar. Dürüst ve nesnel okuyucuyu, tutarlı, dürüst bir soruşturma yürüttüğüme ikna etmek istiyorum. Yani, şu aşağıdakileri yaptım:

* Kotkin'in Stalin'e yönelik iddialarını kanıtlamak için gösterdiği tüm kanıtları ve ayrıca bu iddiaları çürüten bütün "olumsuz" kanıtları topladım :

* tüm bu kanıtları dikkatle ve dürüst bir şekilde inceledim;

* sonuçlarımı bu kanıtlara dayandırdım.

Komünizm ve özellikle Sovyet tarihi çalışmalarında siyasi önyargı hakimdir. Anti-Stalin Paradigması ile çelişen sonuçlar genel olarak göz ardı edilir veya reddedilir.

Stalin aleyhindeki suçlamalara şüphe oluşturan ya da çıkarımları, hakim olan paradigmanın öne sürdüğünden daha "iyi" ya da daha az "kötü" görünmesini sağlayan eğilimlere "Stalinist" denir. Günümüzde mevcut olan kanıtlarla ilgili herhangi bir objektif çalışma, "Stalinist" olarak adlandırılmaya mahkumdur, çünkü basitçe anti-komunist önyargısına sahip olanlar tarafından siyasi olarak kabul edilemez, ve sahte anti-Stalin Paradigması sonuçlara ulaşması gerekir.

Nesnel okuyucuyu, sonuçlara siyasi önyargı gibi başka bir temelde değil, kanıt ve analiz temelinde ulaştığıma ikna etmek istiyorum. Amacım Kotkin'i ne " suçlamak", mahkum etmek, ne de Stalin'i "savunmak". Okuyucuya, iddia edilen sonucu destekleyen kanıtlar ortaya çıkarıldığında ve kanıtlar açıklandığında ve tüm kanıtların tabi tutulması gereken bilimsel incelemeye dayanabildiğinde, Stalinin Kotkin tarafından iddia edilen vahşeti yaptığına ikna olmaya hazır olduğuma garanti veririm.
(..)

" Dipnotlar" la Propaganda 
"Amerikan tarihini 27 yıldır bir üniversitede öğrettim ve her sınıfı onun üç çeşit tarihine odaklanan standart bir dersle açıyorum: gerçekte ne oldu, ne olduğu söylendi ve ne olduğuna inanıyoruz. Bu önemli, çünkü insanların "ne olduğuna " inandığının her şey olduğu, gerçeklere ulaşmaya çalışmanın ne yazık ki daha az ilgilenildiği bir dünyada yaşıyoruz. " - Profesör Stephen D. Engle, tarihçi, Florida Uluslararası Üniversitesi
Bilim, gerçeği tespit etme girişimidir. Gerçeği bulmak için nesnel bir arayıştan değil de, belirli bir iddiaya veya tarihsel paradigmaya saldırmak veya savunmak gibi diğer bazı motivasyonlardan yola çıkmak,  haklı bir şekilde  "propaganda" olarak adlandırılabilir.

Bilimsel referansların, bibliyografyanın, sahte tarafsızlık güvenceleri olarak "dipnotlar" tuzakları eşliğindeki böylesine yazılar, bilimsel değil "dipnotlarla propaganda" yı oluşturur. Bu kitapta incelemenin ulaştığı sonuç, " Stalin, cilt iki" nin tam da böylesine bir çalışma olduğudur.

Sunum Yöntemi

Mevcut kitap Stalin cilt 2 de anti-Stalin bir eğilimi olan her ifadeyi inceleme ve kontrol etme ve bu doğrulama araştırmasının sonuçlarını bildirme görevini yükleniyor. Okuyucusu için, Kotkin'in kitabındaki anti-Stalin eğilimin her gerçek olarak ileri sürülen iddiasının yalan olduğunu kanıtlıyor .

Çoğu insanlar, Kotkin gibi sözde "yetkili" figürlerin açıklamalarına güvenirler. Onlar saygın öğrenim kurumlarından olan akademisyenlerin, popüler akademik itibarları ile, önemli tarihsel olayları tahrif etmeyeceklerine inanıyorlar. İşte sahte bilimi, önemli tarihsel meseleler konusunda görüşleri şekillendirmesini sağlayan bu güvendir.

Stalin ve dolayısıyla büyük ölçüde 1930'ların Sovyet tarihinin,  Kotkin'in Stalin, cilt 2'sinin başından sonuna kadar bir tahrifat çalışması olduğunu belirtmek abartı olmaz . Kotkinin anti-Stalin bir eğilimi olan iddia veya açıklamasına  destek olarak değindiği her referansı,  her dipnotu kapsamlı bir süreç boyunca inceleme ve kontrol etmeyle, bu tahrif pratiğinin kitap boyunca olduğunu tespit ettim.

"Büyük Yalan" Tekniği

Başkalarını aldatmak isteyenler için normal bir uygulama, genel olarak gerçeği söylemek ve gerçek söylemler arasında yalanları karıştırmaktır. Ancak mevcut kitapta incelenen ve analiz edilen tarihsel konular üzerinde Kotkin farklı bir yöntem kullanmaktadır"Büyük Yalan". Gerçi görünüşte propaganda eseri olmasada, Kotkin in kitabı Adolf Hitler'in Mein Kampf kitabında önerdiği propaganda tekniğini takip takip ediyor- aşağıdaki gibi,:

Propagandanın işlevi, örneğin farklı insanların haklarını ölçüp biçmek ve onun üzerine düşünüp taşınmak değil, tamamıyle tartışmak için onun belirlediği doğruyu vurgulamaktır. Onun görevi, düşmanı desteklediği ölçüde gerçeğin nesnel bir incelemesini yapmak ve devamında  akademik-adaletli bir şekilde kitlelerin önüne koymak değildir; onun görevi, her zaman ve sınırsız bir şekilde kendi doğrumuza hizmet etmektir.

"Büyük Yalan" Hitler ile orijinal değildi. Hitler bunu, Birinci Dünya Savaşı sırasında Batı Müttefikleri tarafından ortaya konulan Alman karşıtı propagandayı inceleyerek öğrendi. Bu savaştan sonra genellikle sık sık şok olmuş ve aldatılmış gazeteciler tarafından, bu Müttefik tahrifatlarını açığa çıkaran bir dizi kitap yazıldı. Bu nedenle, Kotkin'in Hitler'den "Büyük Yalan" tekniğini öğrenmesine gerek yoktu. Yani Kotkin in bu tekniği kullandığı sorgulanamayacak bir gerçektir. Bu kitap, Kotkin'in Stalin karşıtı iddialarını desteklemek için kullandığı referansların her birini dikkatlice kontrol ederek bu gerçeği ortaya koymaktadır.

Kotkin nesnel olmaya çalışmaz. Gerçekten de, zaman zaman onun anti-Stalinist düşmanlığı hiçbir analitik bir amaca hizmet etmeyen  ateşli retorikler, hararetli ahlâkcılık ve manevi kınama pasajlarında kaynar .. Yine objektiflik adına herhangi tarihçi layık gereklerine arasında birinci olduğunu. Eğer kişi, çalışmasının başlangıcından itibaren nesnellik için çabalamazsa, asla gerçeği asla keşfedemez.. Gerçek, hiçbir zaman Kotkin'in amacı olmadı .

Hitler ayrıca, "Büyük Yalan" tekniğinin neden bu kadar etkili olduğunu kısa ve öz bir şekilde açıklamıştı:
Bu konuda onlar (yetenekli yalancılar - GF), bir yalanın büyüklüğünün her zaman belirli bir güvenilirlik faktörü içerdiğine dair sağlam prensiple yola çıktılar, çünkü büyük halk  kitleleri, bilinçli olarak,  amaçlı olarak kötü değil, kalplerinin en derinliklerinde bozulma eğilimindedirler ve bu nedenle, zihinlerinin ilkel saflığı göz önüne alındığında, onlar küçük bir yalandan daha çok büyük bir yalanın tuzağına daha kolay bir şekilde düşerler, çünkü kendileri küçük şeylerde yalan söylerler, ancak büyük yalanlardan utanç duyarlar. Böylesine bir aldatıcılık asla  akıllarına gelmez ve bu tür canavarca korkutucu ve başkalarının rezilce gösterilmesi olasılığına inanamayacaklardır ; evet, konu üzerine aydınlatılmış olsalar bile, uzun süre şüphe duyacaklar ve tereddüt edecekler ve bu nedenlerden en az birini doğru olarak kabul etmeye devam edeceklerdir. Bu nedenle, en küstahca olan bir yalan bile bir şey her zaman akıllarında kalacak ve yapışacaktır - bu dünyadaki tüm büyük-yalancı ve yalancı-kulüplerin çok iyi bildiği ve aynı zamanda en haince faydalandıkları bir gerçektir.
Büyük bir Amerikan ticari yayıncısıyla yayın yapan Princeton Üniversitesi'nden tarih profesörü, propagandacı, cüzdanındaki tek para olan "güvenilirliğe" dayanabilir. Bu çalışma, bu paranın  sahte olduğunu göstermektedir.
(...)

Bölüm 4'ten. Troçki ve Blok
Bu kitaplardaki incelediğim bütün kanıtlar bana olduğu gibi tüm araştırmacılar tarafından kullanılabilmek için mevcuttur. Ancak Kotkin bu kanıtları ya görmezden geliyorr - gözardı etme yoluyla önyargı - ya da kitapta  göreceğimiz gibi, tahrif ediyor. Aksini yapması - Troçki'nin yalan söylediğini ve Eksenle gerçekten işbirliği yaptığını kabullenmek olur - Kotkinin  Sovyet tarihinin anti-Stalin Paradigmasını ayakta tutma yönünde tüm çabalarını tamamen ortadan kaldırır.
* * * * *
Ağustos 1936'daki ilk Moskova Duruşmasında Troçki, "Sağlar ve Troçkistler bloğu" oluşturmakla suçlandı. "Blok" terimi ile, Sovyetler Birliği içinde yasadışı bir şekilde faaliyet gösteren gizli muhalefet grupları arasında ortak eylem için siyasi bir ittifak kastedildi. Bloğun amacı Stalin liderliğini devirmekti.

Troçki her zaman böyle bir bloğun var olduğunu, ya da "kapitülatörler" olarak adlandırdığı  - Troçkist muhalefete desteklerini açıkça reddetmiş ve Bolşevik Parti hattına gelecekte destek vermeyi vaat etmiş olanlar - böyle bir blok oluşturmayı hesaba kattığını her zaman reddetmişti. Kruşçev'in gününden bu yana, bu bloğun varlığı Sovyet, daha sonra Rus hükümetleri ve Sovyet, Rus, Batı anti-komünist veya Troçkist olsun tüm Sovyet tarihi bilginleri tarafından reddedildi.

Ocak 1980 de, Harvard Üniversitesi'nde Troçki Arşivleri araştırmacılara açıldı. Hemen devamında zamanında dünyadaki en önde gelen Troçkist tarihçi Pierre Broue tarafından yönetilen bir araştırma ekibi,  bir Sağ bloğu, Troçkist ve diğer muhaliflerin gerçekten var olduğunu ve Troçki'nin bunu onayladığını keşfetti.

Kısa bir süre sonra Amerikalı tarihçi bilgin Arch Getty, Harvard Troçki Arşivi'nde Troçki'nin 1932'de eski muhaliflere - "kapitülatörlere" yazdığını - şüphesiz onları muhalefete dönmeye çağırdığını - kanıtlayan diğer belgeleri keşfetti. Troçki onlarla ilişkiye geçmediğine ve asla böyle bir şey yapamayacağına yemin etmişti. Troçki yine yalan söyledi. 80'ler ve 90'lar boyunca Broue, Troçki'nin diğer yalanlarını keşfetmeye devam etti.
Kotkin, Broue'un araştırmasına atıfta bulunur. Ayrıca, Getty'nin Sovyet Araştırmaları'nda yayınlanan ve Sovyet tarihinde araştırma için dünyanın en önde gelen aracı olan Troçki Arşivi hakkındaki 1985 makalesini de biliyor olması gerekir. Ancak Kotkin, okuyucularına bu araştırmanın ne kanıtladığı - 1930'larda Troçki faaliyetleri hakkında sürekli yalan söylediği- hakkında bilgi vermez. Troçki Muhalefet Bülteninde yalan söyledi; bütün makalelerinde ve kitaplarında; Kırmızı Kitap'ında 1936 Moskova Davası, sözde "çürütmesi" nde yalan söyledi. Troçki 1937 Dewey Komisyonu'na yalan söyledi ve Komisyon üyeleri ona inandı. Kotkin bütün bunları okuyucularından gizledi.
(...)

Kotkin, Kamenev'in suçlu olduğuna dair delilleri gözden kaçırıyor

Kotkin  Kaganoviç'ten aynı mektuptaki önemli bir bölümü atladı :

... İkincisi. Reingol'd'in itiraflarından, Kamenev'in karısı Glebova aracılığıyla Fransız büyükelçisi Al'fand'ı Fransız hükümetinin Troçkist-Zinov'evite bloğunun gelecekteki bir "hükümeti" ile olası ilişkileri konusunda nabız yoklamakta olduğu açıktır.. ...

Aşikarki, Glebova tüm bu alçakça materyallerden bilgilendirilmişti. Glebova'yı Moskova'ya getirmeli ve onu bir dizi titiz sorgulamaya tutmalıyız.

Birçok ilginç şey ortaya çıkarabilir.

Bu pasaj, Stalin'in Reingol'ün duruşmada neyi itiraf edeceğini önceden bilmediğine ve o zamanlar bu itiraflara dayanarak sonuçlar çıkardığına dair güçlü bir kanıttır . Başka bir deyişle, Stalin gerçekte neler olduğunu anlamaya çalışıyordu. Bu, bir kere daha, Stalin'in Kamenev'in itirafını sahnelenmiş bir şekilde yönetmediği anlamına geliyor.

(..)
Neden birazda Yeni Yalanlar Olmasınki?

Gerçekten Kotkin bu konuyu bizzat araştırdımı? Eğer araştırmış olsaydı, neden çoğunlukla Soğuk Savaş dönemi anti-komünist araştırmalardan eski yalanları tekrarlıyor? Bugün onlarca yıldır mevcut olan birincil kaynaklar, Kotkin'in İspanya'daki Sovyetler tarafından yapılan çirkin eylem iddialarını sonuncusuna kadar sahte olduğunu kanıtlıyor .

Kotkin, daha önce Troçki'nin sekreteri (siyasi yardımcısı ) Andreu Nin'nin İspanya'daki POUM'un (Marksist Birleşik İşçi Partisi) lideri olduğunu ve Troçki ve Troçki'nin kitlelere  açık bir şekilde nasıl ondan koptuğunu anlatıyor, ve Troçkinin  İspanya'da "tam kapsamlı bir anti-kapitalist devrim" olması gerektiği pozisyonunu anlatıyor. Troçkinin bu son pozisyonu, İspanya Cumhuriyeti'neburjuva demokratik bir rejime ve bu tür hükümetleri faşizme karşı mümkün olduğunca birleşik bir cephe kazanması için destekleyecek olan Sovyet politikasıyla muhalefet anlamına geliyordu.

Stalin'in dünya görüşünde, Nin'nin sadece Troçki'ye olan ağarmış-eski bağlantısı, POUM'u "Troçkist" olarak şekillendirdi. 

Dördüncü Bölüm'de gördüğümüz gibi, Nin'in ve Troçki'nin sözde "kopuşu" ürkek alıntıların burada kasıtlı olarak - Radek, Piatakov ve diğer birçok Troçkist'in kabul ettiği gibi sürekli işbirliğinin bir maskesi olduğunu düşünmek için iyi bir nedenimiz var. Sovyetler bunu kesinlikle kabul etmiş olmalılar. Okuduğunu iddia ettiği materyaller göz önüne alındığında, Kotkin de bunu bilmeli.

Stalinist çizgisini Marksizm örtüsü olarak idda ederek eleştiren POUM'un bağımsızlığı da vardı. Ayrıca POUM'un bazı üyeleri Troçki'ye açıkça hayranlardı ve POUM un bazı yetkilileri Troçki yi  Barselona'da ikamet etmeye davet etmeyi tartıştılar. Bazen fabrikasyon kabusların,  gerçekleşmemek için bir yolu vardır. 

Burada Kotkin her ikisini de beraber istiyor. Bir yandan Kotkin , POUM'un gerçekten Troçkist olmadığı konusunda ısrar ediyor. Bu , Stalin'in "uydurulmuş kabusu" sözlerinde açıkça belli ve Nin's, Erwin Wolfs ve Landau'nun Troçki ile olan bağlarını görmezden geliyor. Ancak diğer yandan Kotkin , POUM'un Troçkist bir parti gibi davrandığını kabul ediyor.

Kotkin :
Avrupa genelinde, solcu entelektüeller arasında yürütülen Bolşevik devrimcilerin iddia edilen ihaneti hakkında önemli şüpheler ortaya çıktı, ancak İspanya Cumhuriyeti'nde POUM'un La Batalla sı, Sovyetler Birliği'ni '' zehirli diktatörlüğün bürokratik rejimi olarak etiketliyerek, Moskova Gösteri Mahkemelerini sadece mahkum etmekle kalmayıp, detaylayan tek gazeteydi . "Eylül 1936'da Komünist Enternasyonal'in, birçok Avrupa dilinde yayınlanan sayısı, POUM'u Troçki, Kamenev, Zinoviev, Franco, Mussolini, Hitlerle bağlantılı sol maskesi altında faşistler olarak mahkum etti. 
(..)


 Yezhov u Stalinmi "Eğitti"?

Kotkin :
Küçük Köşe de, despot (Stalin) Yezhovu   bir gölge  hükümeti ile devralmaya hazır  bir komplo çizmekte eğitti: Halk Komiserleri Konseyi, başkanı olarak Yagoda, savunma komisseri olarak Tukhachevsky, partinin genel sekreter olarak, Buharin ...  [sonraki not 123]Not 123: Khaustov , " Razvitie sovetskikh organov Gosu darstvennoi bezopasnosti ," 362 (gerekçe TSA FSB f3, op.. 45, d. 29, 1. 246). Peterson 21 Ağustos 1937'de vurulacaktı.
Bu sahte bir dipnot. Khaustov da, Stalinin Yezhovu "eğittiği" ne dair hiç bir şey yoktur . Açıkçası Kotkin bunu icat etti.

(...)
Bir dünya rekoru mu? Aynı Kaynaklar Bir Dipnotta 3 defa alıntılandı
(..)

Lakir'in mektubunun tam metninin  gizliliği artık kaldırılmıştır. Aşağıda bir çeviriyi yeniden yazdım , böylece okuyucu Kotkin'in gizlediği bölümü kalın harflerle görebilsin .

"Sevgili, yakın yoldaş Stalin. Sana bu şekilde hitap etmeye cesaret ediyorum, çünkü her şeyi söyledim, her şeyi bıraktım ve bana öyle geliyor ki, yıllar boyunca Partiye, devlete ve halka adanmış asil bir savaşçı idim. Benim bütün bilinçli hayatım Partinin ve liderlerinin gözünde özverili, dürüst bir çalışma sürecinden geçti- sonradan kabus içine, telafisi olmayan ihanetin dehşeti içine düştüm. Ve hayatımın bu kısa döneminde her zaman içimde iki kişi vardı: birisi, ordu, Sovyetler, Parti için çok ve dürüst bir şekilde çalışan ve diğeri, ülkeye düşmanca aşağılık faaliyetler düşünen ve hazırlayan. Soruşturma tamamlandı. Devlete ihanet etme suçundan resmi olarak yargılandım, suçumu kabullendim, bütünüyle tövbe ettim. Mahkemenin kararına ve devletin adaletine ve kararın uygunluğuna sınırsız inancım var.  Sadece bir ceza olabileceğini ve olması gerektiğini biliyorum - ölüm. Bu ceza için hazırım. Bununla birlikte, size ve hükümete başvuruyorum ve size yalvarıyorum, düzeltilmem olasılığına inanmanız, tüm varlığımı adadığım devlete hala yararlı olabileceğime inanmanız için yalvarıyorum. Belki de kuzeyde ya da doğuda bir yerlerde, Kolyma'da çalışmamı ve nadiren görkemli, tekrar benim olan, Sovyetler Diyarı hakkında arada sırada bilgi edinmem için tekrar izin vermeyi hesaba katar ve karar verirsiniz. (..) Size yalvarıyorum ve bunu yapma hakkımın olmadığını da anlıyorum. 
(..)

Bir Başka Yalanlar Serisi

Kotkin :
Stalin'in savaş hazırlıkları ayrıca binlerce sadık subayın, özellikle de ölmeden önce gözü işkence altında  eline verilen Vasily Blyukher gibi üst düzey komutanların ve kanı Stalin Paktı imzalamadan hemen önce bir Alman ajanı olmak "itirafı" nın her yerine saçılan yetenekli Mikhail Tukhachevsky'nin infazlarının işaretini taşıyordu.  .40 Not 40 (1068): Stepanov, "Ey masshtabakh baskısı ".
Bu dipnot bir sahtekarlıktır. Hiç bir belirli sayfa, ya da yayının sayısı belirtilmemiş. Nedenini merak ediyor musun? Ve bu Voenno-Jstoricheskii Zhurnal, 1993, No. 1, 2, 3 ve 5'teki dört bölümden oluşan bir makaledir. Dahası, 1. sayıdaki makale Stepanov tarafından değil, AT Ukolov ve VI Ivkin tarafından yazılmıştır.

Ama Kotkin bibliyografisinde bunların hepsini Stepanov'un muş gibi listeledi. Ve Stepanov tarafından , No. 2, 3 ve 5'e ait olanlar, Kotkin'in başka bir yerde alıntı yaptığı Shvernik Komisyonu'nun " Spravka " nın en azından beş farklı başka bir yayınıdır ! Neden aynı belgeyi yine başka bir ayrı yayında alıntıladınız? Kapsamlı bilimcilik görünümünü oluşturmak için ?

" Spravka " diyor Bliukher  "gözaltında" öldü "işkence altında değil." Bliukher ün gözüne gelince, " Spravka "  " Okono rna3a 6bIJI orpoMHhIH CH H. ..s 1K" - " de gözünün yanında büyük bir bere vardı diyor, "gözü eline verilmiş" nereden geliyor? Kotkin'in gösterdiği kaynaklarından değil . Kotkin , Stalin'i "kötü göstermek" için bu kanlı detay zaferini kendisi mi hayal etti. ?
(..)

Kotkin Yakov Yakovlev'in İtirafını göz ardı ediyor 

Yakov Yakovlev Tarım Komiseriydi ve daha sonra 1936 Anayasası'nın hazırlanmasında çok önemli bir rol oynadı ve bu süre zarfında Stalin ile çok yakından çalıştı. Kotkin'in kitabının okuyucuları üst teki alt-başlığı gördükten sonra, ellerindeki Kotkinin kitabına dönebilir ve  içindekiler kısmında Yakovlev'in itirafını arayabilirler. Orada yok. Kotkin bu konuda hiçbir söz söylemez .

Ancak bu belge, Kotkin sık sık değindiği , Lubianka 1937-1938 Ciltinin en önemli belgelerden birisidir.  Bu belgede Yakovlev sadece gizli Sağlar ve Troçkitler bloğuna üye olduğunu itiraf etmekle kalmaz. Yakovlev aynı zamanda, 1923'te Troçkistlerle bütün bağlarını koparıp ve "içeriden oymak" için Troçki tarafından atanan, Parti'de "uyku halinde olan (kendini gizleyen)Troçkist olduğunu itiraf ediyor. Yakovlev ayrıca, Alman istihbarat tarafından işe alındığını itiraf ediyor; çünkü Alman ajanının ona söylediği gibi, Almanlar zaten Troçki ile çalışıyorlardı ve aynı temelde Yakovlev ile çalışmayı talep ediyorlardı.

Troçki'nin Hitler'in Alman hükümeti ile işbirliği yaptığı suçlaması, Ağustos 1936 ve Ocak 1937'nin Birinci ve İkinci Moskova Davalarında ana suçlamalardan biriydi. Anti-Stalin Paradigmasına hizmette bu suçlama uzun zamandır Stalin tarafından yalan, uydurma ve Troçki'ye iftira olarak reddedildi. Lubovka 1937-1938 cildinde kaydedilen Yakovlev'in itiraf bildirimi ve Stalin'in bu konudaki yorumları da Troçki'ye karşı bu suçlamayla ilgili sahip olduğumuzun kanıtlar yığınında önemli bir maddeyi içeriyor.
(...)

Stalin'in Buharin'e karşı olan yumuşaklığını-hoşgörülüğünü gizlemek

(..)

.. Kotkin yalan bir şekilde iddia etmektedir. (onun iddiasının) Aksine, Stalin, Buharin ve Rykov için en hafif cezayı destekledi: hatta hapis cezası değil, sadece küçük bir şehre “içte sürgün” taraftarıydı.  Daha sonra komplocu olarak hüküm giymiş olanlar da dahil olmak üzere, diğerleri, yargılanmak ve hatta infaz etme taraftarıydı!
Komisyonun otuz altı üyesinin yaptığı ilk oylamada, altı kişi Buharin ve Rykov'u infazı (ölüm cezası)  için konuştu. Özellikle Postyshev ve Shkiriatov da dahil sekiz kişi Buharin ve Rykov'u tutuklamak ve mahkemede yargılamak için ama onları infaz yerine hapse atmaktan yanaydı. On altı üye görüş bildirmedi veya oyları kaydedilmedi. 
Özellikle ilgi çekici olan bu geriye kalan gruptur. İlk taslağın da belirttiği gibi, beş üye "Yoldaş Stalin önerisi " taraftarıydı. Ancak bu öneri neydi? Orijinal belgede, Stalin ölüm cezasına, hapis cezasına, hatta duruşmaya karşı ve  nispeten hafif cezalandırılma olan iç sürgün yönünde konuştu. Son versiyonunda, Stalin'in modife edilmiş "önerisi", onları mahkemeye göndermek değil, Buharin ve Rykov meselesini daha fazla araştırma amacında NKVD'ye devretmek için nihai karar haline gelmişti.... Bu, Stalin'in Bukharinin net bir şekilde mahkum edilmesinden kaçınmak için üçüncü kez kişisel olarak müdahale edişiydi. (Getty ve Naumov , 416)
Kotkin, Buharin ve Rykov için en hafif cezayı isteyenin Stalin olduğunu biliyor. Yine de Kotkin yukarıdaki paragrafı şu cümleyle takip ediyor: "Belki Stalin şimdi tatmin olmuştur?"

Ne sahtekârlık!
(...)

"İşkence telgrafı"

(...)

Bir kez daha, Kotkin'in buradaki aldatmacası göz ardı etmeyle ilgili önyargıdan geçiyor. Çünkü, aynı Kruşçev'in 25 Şubat 1956'da 20. Parti Kongresi'ne yaptığı meşhur "Gizli Konuşmasında" yaptığı gibi Kotkinde , "Merkez Komite tarafından onaylandı" nın hemen ardındaki pasajı (aşağıda) gözardı ediyor- atlıyor. (atlanan yerler koyulaştılan bölümler) :
Aynı zamanda, fiziksel baskının bir istisna olarak izin verildiği ve ek olarak, sadece insancıl sorgulama yönteminden yararlanan halkın bariz düşmanlarıyla ilgili olarak,  inatçı bir şekilde komplocu-yandaşlarını vermeyi  reddedenler ; aylarca itiraf etmeyi reddeden; ve hâlâ dışarıda olan komplocuların bulunması faaliyetlerini yavaşlatmaya çalışanlar; ve böylece hapishaneden bile Sovyet iktidarına karşı mücadelelerini sürdürmeye devam edenler ile ilgili olarak. Deneyimler, bu politikanın insanların düşmanlarının maruz kalmasını büyük ölçüde hızlandırarak sonuç verdiğini göstermiştir. Sonradan pratikte fiziksel baskı yöntemi Žákovský, Litvin, Uspensky ve diğerleri gibi pislikler tarafından lekelenmiş olduğu doğrudur, çünkü   onlar bunu bir istisnadan genel kural haline çevirdiler ve yanlışlıkla tutuklanmış olan dürüst insanlara karşıda bunu kullanmışlardır. Bu istismarlar usulüne uygun olarak cezalandırılmıştır. Ancak bu, pratikte doğru bir şekilde kullanıldığı sürece yöntemin kendisini geçersiz kılmaz. (Kruşçev Yalan, 333)
Kruşçev bu pasajı neden atladı? Çünkü pasaj içinde Stalin "fiziksel baskının kullanım" uygulamasını sınırlıyordu ve  Yezhov un  NKVD adamlarını,  üçünü ismiyle belirterek  "pislik" olarak tanımlıyordu.

Kruşçev bununla kurtulabildi - bu "işkence telgrafının" tam metni Gorbaçov'un gününe kadar yayınlanmadı. Kruşçev'in yalancı ve sahte olduğunu biliyoruz ; Kotkin hakkında ne söylenmeli ?


Alıntılar Çeviri; Erdoğan A, haziran 2020

Kitabı satın alma bağlantıları
It is available in the UK and Canada for the same price as in the USA:
Amazon.co.uk/ (in the U.K.): https://www.amazon.co.uk/dp/0578445530/
£19.42 + postage
Amazon of Canada: https://www.amazon.ca/dp/0578445530/ CAN$33.38 + postage
Sale price if you order it directly from me is 1/3 off: US$20, postage included. (Only for orders in the USA).
Send a check for $20 to me:
Grover Furr
English Dept.
Montclair State University
1 Normal Avenue
Montclair NJ 07043-1624