01 Nisan 2019

TROÇKİ' NİN DİPLOMASİSİ VE BİR PARTİ PLATFORMU

Lenin

Aralık 1911

Hiç bir yayın çıkmayan uzun bir aradan sonra, geçtiğimiz günlerde ortaya, varlıklarını sosyal-demokrat  olmayan, diplomatik oyunlarını tasfiyecilik  ve otzovism eğilime  dayandıran yurt dışındaki küçük grupların çürümesini açık bir şekilde gösteren Troçki'nin Pravda sının 22 inci sayısı ortaya çıktı.

Yayın, Yeni Stil, Kasım '29 da yayınlandı, Rusya Düzenleme Komisyonu tarafından yapılan duyurudan yaklaşık bir ay sonra. Troçki bundan hiçbir şekilde söz etmiyor.

Troçki’için, Rusya Düzenleme Komisyonu diye bir şey yok.

Kendisini bir Parti adamı olarak adlandıran Troçki, Sosyal Demokrat örgütlerin çoğunluğuyla oluşturulan Rusya Parti merkezinin kendisine verdiği  güç gerçeği onun için hiç bir şey ifade etmiyor. Ya da  belki, tam tersi, (ne dersiniz) yoldaşlar? Belki de Troçki, yurt dışındaki küçük grubuyla, Rusya'daki Sosyal-Demokrat örgütler söz konusu olduğunda hiçbir şey değil?

Troçki, iddiaları için en cesur tipini kullanıyor -  ciddi yeminler etmekten asla yorulmaması hayret verici - bu yazı “hizipsel değil bir Parti organı.”  Parti-dışı Vperyod ve tasfiyeciler ile oyunun bariz mekaniğini anında görmek için sadece 22 No'lu içeriğe biraz dikkat etmeniz yeter .

Vperyod grubununun reklamını yapan  SV  imzalı St. Petersburg'dan raporu ele alın . SV, Troçki'yi, St. Petersburg Vperyod grubunun uzun süre önce kendisine gönderilen dilekçe kampanyasına karşı kararını yayınlamadığı için kınıyor. Troçki, Vperyod grubu tarafından “dar hizipçilik” (ne kara nankörlük!), kıvırma  ve dönme, fon yokluğunu  ve gazetenin yeterince sık çıkmadığını öne sürmekle suçlanıyor. Oyun çok bariz: Size iyi bir eğilim yapacağız ve siz de bizim için aynısını yapın - biz (Troçki) parti adamlarının otzovistlere karşı yürüttüğü mücadele konusunda suskunluğu koruyacağız ve yine, biz (Troçki) Vperyod  un reklamına yardımcı olacağız ve siz (SV) “dilekçe kampanyası” sorunu üzerine tasfiyecilere teslim olacaksınız. Her iki partisiz hiziplerin  diplomatik savunması — bu, gerçek bir Parti ruhunun işareti mi?

Ya da  sözü geçen yayında okuduğumuz büyük başlıklı, süslü başlıkları ele alalım, "İleri!", “Sınıf bilinçli İşçiler!”  “Şu anda, örgütlenme, toplanma ve grev özgürlüğünden daha fazla önemli ve kapsamlı slogan yoktur (zavallı adam ağzından kaçırdı)”. Okumaya devam edelim, ”“ Sosyal-Demokratlar proletaryayı bir cumhuriyet için mücadeleye çağırıyor. Ancak eğer cumhuriyet için bir mücadele sadece seçkin  bir azınlığın sloganı olmayacaksa, siz sınıf bilinçli işçiler kitlelere deneyimlerinden örgütlenme özgürlüğü ve bu en hayati sınıf talebi için mücadele etme ihtiyacını öğretmeniz gereklidir.. ”

Bu devrimci slogancılık-lafazancılık sadece tasfiyecilik sahtekarlığını gizlemeye ve haklı çıkarmaya ve böylece işçilerin kafasını karıştırmaya yarar. Cumhuriyetin varlığı Duma'yı dağıtmanın imkansız olacağı anlamına geliyorsa, dernek ve basın özgürlüğü demekse, köylüleri Markovs, Romanof'lar ve Purishkeviches lerin şiddetinden ve yağmalamasından kurtarması demekse,  neden bir cumhuriyet çağrısı sloganı seçkin bir azınlığın bariz sloganı olsun? Bunun tam tersi olduğu açık değil mi - yani, kapsamlı bir ”slogan olarak“cumhuriyet sloganından bağımsız olarak kullanılan“ örgütlenme özgürlüğü ”sloganının ,“ bariz ”ve anlamsız “olduğu açık değil mi?

Kitlelere bu tür bir özgürlüğün çarlıktan beklenemeyeceğini ve bunu elde etmek için bir cumhuriyetin olması gerektiğini açıklamadan Çarlık monarşisinden “örgütlenme özgürlüğü” talep etmek saçmadır. Duma'da örgütlenme özgürlüğü ve bu tür konularda sorular ve konuşmalar  üzerine yasalar sunmak, bizim cumhuriyet lehine ajitasyonumuz  için bir fırsat ve malzeme olarak sosyal-demokratlara hizmet etmesi gerekir.

“Sınıf bilinçli işçiler örgütlenme özgürlüğü ihtiyacını deneyimlerinden gerçekleştirmek için kitlelere öğretmelidir”. Bu eski Rus oportünizminin eski şarkısı, uzun zaman önce Ekonomistler tarafından ölümüne vaaz edilen oportünizm. Kitlelerin deneyimi bakanların sendikaları kapatma sıdır, valilerin ve polislerin onlara yönelik günlük şiddet uygulamalarıdır- işte bu kitlelerin gerçek deneyimleridir. Fakat bir cumhuriyetin aksine “örgütlenme özgürlüğü” sloganını övmek, kitlelere yabancı olan oportünist bir entelektüel tarafından yapılan sadece lafazanlıktır. Bir “dilekçe” nin (1.300 imzayla), ya da deneyiminin veya bir güvercin sertifikasının “kitleleri” eğiten bir şey olduğunu hayal eden bir entelektüelin lafazanlığıdır. Aslında, kağıt tecrübesi değil, farklı şeyler, onları eğiten yaşam tecrübesidir; onları aydınlatan şey, sınıf bilinçli işçilerin bir cumhuriyet için ajitasyonudur - ki bu, siyasal demokrasi açısından tek kapsamlı slogandır.

Troçki, yasal yayınlarda yazan tasfiyecilerin tamda bu “örgütlenme özgürlüğü” sloganıyla kahrolsun yeraltı partisi, kahrolsun cumhuriyet mücadelesi” sloganlarını birleştirdiğini çok iyi biliyor. Troçki'nin özel görevi , işçilerin gözlerine toz atarak tasfiyeciliği gizlemektir .

Troçki ile konunun esası hakkında tartışmak mümkün değildir, çünkü Troçki'nin hiçbir fikri yoktur. Onaylanmış tasfiyeciler ve otzovistler ile tartışabiliriz ve tartışmalıyız ; ama bu iki eğilimin de hatalarını gizlemek olan bir adamla tartışmanın hiç bir faydası yok ; bu durumda yapılacak tek şey onu en küçük düzeyde bir diplomat olarak teşhir etmektir..

VI Lenin, Collected Works,

Vol. 17, sayfa 360-62

Çeviri
Erdoğan A
1 Nisan 2019