29 Temmuz 2018

TOPRAK KÖYLÜLERİN

Stalin
Prawda no 32
14 Nisan 1917

(bölüm)

(.....)

.......Fabrikatörlerle toprak sahiplerinin hükümetinden köylülere karşı baş­ka türlü davranmaları asla beklenemez. Eğer sadece top­rak sahiplerinin durumu iyi is'e bundan köylülere ne! . 

Bu nedenle biz, köylülere, bütün Rusya'daki tüm köy yoksulluğuna, kendi davalarını bizzat ele alıp kendilerinin yürütmesi için sesleniyoruz. 

Onları, devrimci köylü komiteleri olarak örgütlen­meğe (bucak, ilçe vb. komiteleri) ve bu örgütler eliyle ,ağaların topraklarına el koyup onları örgütlü bir biçim­de kendi güçleriyle işlemeğe çağırıyoruz. · 

Onları; Kurucu Meclisi beklemeden, bakanların devrimi engelleyici reaksiyoner yasaklarına aldırmadan, bunu hemen yapmağa çağırıyoruz. 

Bize, toplumun ilerici tabakalarını devrimden. kopa­racağından söz edilerek, çiftlik sahiplerinin toprakları­na hemen el konulmasının devrimin birliğini bozacağı söyleniyor.

Fabrikatörler ve toprak sahipleriyle bozuşmadan, devrimin ileriye götürülebileceğine inanmak saflıktır ancak. 

İşçiler için sekiz saatlık iş gününün kabul edilmesiyle fabrikatörler yandaşlarıyle birlikte devrimden ayrılmadılarmı? İşçilerin durumlarındaki ferahlamayı ve iş gününün kısaltılmasını devrim için bir kayıp olarak  görmeye kim cesaret edebilir? 

Çiftlik topraklarının izin alınmadan ekilmesi ve bu­ralara  köylülerce el konulması -bundan hiç kuşkunuz olmasın- yandaşlariyle birlikte çiftlik sahiplerini dev­rimden ayıracaktır. Ancak, milyonlarca yoksul köylü yı­ğınlarını devrimin etrafında toplarsak, devrimin güçle­rini zayıflattığımızı öne sürmeye cesaret edebilecek tek kişi çıkabilir mi? 

Devrimin gidişini etkilemek isteyen herkesin, her zaman ıçin şunları açıklıkla bilmesi gerekir: 

1. Devrimimizin asıl kuvvetleri, işçilerle savaşın as­ker elbisesi giydirdiği yoksul köylülerdir. 

2.Devrim büyüyüp yayıldığı ölçüde, ilerici denen unsurların -sözde ilerici, gerçekte gerici- devrimden ko­pup ayrılımaları kaçınılmaz bir olaydır. 

Devrimi gereksiz unsurlardan temizleyecek olan bu olumlu olguyu durdurmak istemek gerici bir ütopya o­lur. 

Kurucu Meclise kadar bekleme ve erteleme politika­sı, halkçıların, Trudowik ve Menşeviklerin salık verdikleri, zor alımından (müsadere) «şimdilik)) vazgeçme po­litikası, sınıflar arasında uzlaşma (güya kimseye hak­sızlık etmemek için!) ve rezilce yerinde sayma politika­sı, devrimci proletaryanın politikası değildir. 

Rus devrimin zafer alayı, yalnız devrim düşmanla­rının işine yarayan ve onlara hoş görünen bu politikayı işe yaramaz eski püsküler gibi süpürüp atacaktır.

Stalin
Prawda no 32
14 Nisan 1917